De uitspraak betreft een validatiegeschil over een taxatierapport van een vrijstaande woonboerderij met bijgebouwen en hoogwaardige voorzieningen. De taxateur stelt de marktwaarde vast op € 2.500.000. Het NWWI wijst het taxatierapport, ook na aanvulling met extra referenties, af omdat de marktwaarde van € 2,5 miljoen onvoldoende navolgbaar is onderbouwd. Volgens het NWWI zijn de waardeverschillen met de referentieobjecten te groot en zijn enkele referenties onvoldoende vergelijkbaar.

Volgens de taxateur heeft het NWWI onvoldoende gemotiveerd waarom de aanvullende referenties en marktgegevens ontoereikend zijn. Hij stelt dat onvoldoende rekening is gehouden met het exclusieve karakter van de woning en de beperkte beschikbaarheid van vergelijkbare objecten. Daarnaast wijst hij op bijzondere kenmerken, zoals het hoge afwerkingsniveau, de grote onderkeldering en de garage voor circa tien auto's. Volgens hem rechtvaardigen deze eigenschappen een hogere waarde dan uit de referenties volgt.

De Geschillencommissie stelt vast dat het NWWI tijdens zowel het validatieproces als de klachtprocedure voldoende heeft gemotiveerd waarom het taxatierapport niet aan de vereisten van zorgvuldigheid en transparantie voldoet. De commissie volgt het standpunt van het NWWI dat de gebruikte referentieobjecten de getaxeerde waarde onvoldoende ondersteunen en dat onvoldoende inzichtelijk is gemaakt hoe de marktwaarde van € 2.500.000 tot stand is gekomen. Daarbij weegt mee dat enkele referenties beperkt vergelijkbaar waren en dat de taxateur de geconstateerde onduidelijkheden ook tijdens de hoorzitting niet overtuigend heeft weggenomen. Hoewel de commissie begrijpt dat voor exclusieve objecten geschikt vergelijkingsmateriaal schaars kan zijn, oordeelt zij dat dit juist een meer uitgewerkte en navolgbare onderbouwing van het waardeoordeel vereist.

De Geschillencommissie concludeert dat het NWWI de validatie terecht heeft geweigerd en de interne klacht terecht heeft afgewezen. Het verzoek van de taxateur wordt afgewezen.