De zaak betreft twee taxatierapporten van een Register-Taxateur in de Kamer Wonen, die zijn beoordeeld in het kader van periodiek toezicht. In het eerste rapport gaat het om een voormalige groepsaccommodatie die na verbouwing als woning is gewaardeerd. Daarbij is volgens NRVT onvoldoende onderbouwd waarom vergelijking met reguliere woningen passend is en hoe de aanzienlijke waardestijging na verbouwing tot stand is gekomen. Het betreft hierbij een waardestijging van € 750.000 met een verbouwingsinvestering van € 400.000 die met de gebruikte referentievergelijker niet navolgbaar is. Ook ontbreekt een duidelijk uitgangspunt over de beoogde bestemmingswijziging. In het tweede rapport is een object gewaardeerd als bouwkavel, maar is onvoldoende ingegaan op de feitelijke situatie. Daarnaast zijn de gebruikte referenties niet geïndexeerd en ontbreekt informatie over bestemmingsplanvoorschriften en asbest.

De taxateur stelt dat beide waarderingen voldoende zijn toegelicht en onderbouwd met passende en zorgvuldig geselecteerde referenties. De taxateur acht de vergelijking met reguliere woningen in het eerste rapport passend, aangezien de referenties de eindwaarde onderbouwen. De taxateur stelt dat het object waarop het tweede rapport betrekking heeft feitelijk als bouwkavel kon worden aangemerkt en dat de grondwaarde is onderbouwd aan de hand van referenties met een vergelijkbare bestemming. Tot slot zijn volgens de taxateur bepaalde gegevens buiten beschouwing gelaten, omdat deze niet relevant waren voor de waardering.

Het tuchtcollege oordeelt dat in beide rapporten essentiële informatie ontbreekt en dat de onderbouwing op belangrijke onderdelen tekortschiet. In het eerste rapport is onvoldoende aandacht besteed aan de bestemmingssituatie en is niet inzichtelijk gemaakt hoe de aanzienlijke waardestijging na verbouwing tot stand is gekomen. In het tweede rapport ontbreekt een controleerbare basis voor de kwalificatie als bouwkavel en is de vergelijking met referenties onvoldoende uitgewerkt. Daarnaast zijn relevante aspecten, zoals indexering van referenties, bestemmingsvoorschriften en overige objectkenmerken, niet toereikend verwerkt. Hierdoor zijn de berekeningen en de opbouw van de getaxeerde waarden voor derden niet inzichtelijk. Het tuchtcollege stelt vast dat de taxateur daarmee heeft gehandeld in strijd met de vereisten van zorgvuldigheid en transparantie. Het college volgt niet het standpunt dat tevens sprake is van onvoldoende vakbekwaamheid.

De klacht wordt gegrond verklaard en het tuchtcollege legt de maatregel van berisping op.