De klacht van NRVT ziet op drie taxatierapporten van landelijk en agrarisch vastgoed en bedrijfsmatig vastgoed die zijn beoordeeld in het kader van doorlopend toezicht. Daarbij is onder meer geconstateerd dat de onderbouwing van de waarderingen onvoldoende inzichtelijk en controleerbaar is. Daarnaast stelt NRVT dat sprake is van de schijn van belangenverstrengeling, doordat de taxateur een perceel heeft getaxeerd dat door zijn broer werd gepacht.

De taxateur erkent dat verouderde gegevens zijn gebruikt en dat de onderbouwing op onderdelen voor verbetering vatbaar is. De taxateur stelt dat geen sprake was van belangenverstrengeling, omdat het familielid geen belang had bij de transactie. Wel erkent hij dat deze familierelatie uit oogpunt van transparantie explicieter in het rapport had kunnen worden vermeld.

Het tuchtcollege oordeelt dat de taxateur onvoldoende zorgvuldigheid en transparantie heeft betracht, onder meer door het ontbreken van een deugdelijke onderbouwing van de waardering van verpachte grond, het gebruik van verouderde uitgangspunten en een onvoldoende uitgewerkte analyse van referenties en juridische aspecten. Daarnaast stelt het tuchtcollege vast dat de taxateur een situatie van mogelijke belangenverstrengeling onvoldoende heeft onderkend en niet heeft vastgelegd welke maatregelen zijn genomen om de objectiviteit en onafhankelijkheid te waarborgen. Hierdoor ontstaat de schijn dat de taxateur niet onafhankelijk heeft gehandeld.

De klacht wordt gegrond verklaard en het tuchtcollege legt een berisping op.