De uitspraak betreft drie taxatierapporten van woningen die zijn onderzocht in het kader van het doorlopend toezicht van NRVT. De klacht richt zich op het ontbreken van zorgvuldigheid en transparantie in de rapportages. Volgens NRVT waren essentiële onderdelen onvoldoende onderbouwd, waaronder rendementsberekeningen, de kwalitatieve analyse van referentieobjecten en de onderbouwing van de marktwaarde in verhuurde staat.

De taxateur heeft de bevindingen uit het auditrapport niet betwist. In zijn verweer heeft hij de tekortkomingen erkend. Hij heeft aangegeven zijn werkwijze inmiddels te hebben aangepast en geen taxaties van verhuurde woningen en taxaties in het kader van bijzonder beheer meer uit te voeren.

Het tuchtcollege toetst of de taxatierapporten voldoen aan de fundamentele beginselen van zorgvuldigheid en transparantie en aan de toepasselijke praktijkhandreikingen. Het college stelt vast dat in twee van de drie rapporten essentiële informatie ontbreekt. De rendementsberekening is onvoldoende navolgbaar en de marktwaarde in verhuurde staat is niet inzichtelijk onderbouwd, mede door het ontbreken van geschikte referenties. Deze rapporten zijn daardoor niet controleerbaar opgesteld en voldoen niet aan de geldende normen. Ten aanzien van het tweede rapport volgt het tuchtcollege de klacht niet. Hoewel daarin een feitelijke omstandigheid niet correct was vastgelegd, blijkt uit de overige toelichting en documentatie voldoende dat dit een slordigheid betreft en geen tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen.

Het tuchtcollege verklaart de klacht grotendeels gegrond en legt als maatregel een waarschuwing op.