De klacht ziet op het niet naleven van de NRVT-regelgeving ten aanzien van drie rapporten van woningen, met name doordat de kwalitatieve analyse en de waarderingsopbouw onvoldoende inzichtelijk en navolgbaar zijn gemaakt. Daarnaast ontbreekt in één rapport een vereiste plausibiliteitsverklaring. Hierdoor zijn de gebruikte referenties, de gemaakte keuzes en de berekende waarden voor derden niet navolgbaar en onvoldoende transparant onderbouwd.

De taxateur voert aan dat in specifieke omstandigheden is gekozen voor een niet-gevalideerd rapport, omdat het uitsluitend om een interne indicatie voor erfgenamen ging. Hij erkent dat een plausibiliteitsverklaring had moeten worden toegevoegd en stelt dat hij in de toekomst de regelgeving strikt zal naleven. Ten aanzien van het ontbreken van een referentievergelijker wijst de taxateur op overleg met de validatie-instantie en de bijzondere staat van het object. Hij erkent dat de onderbouwing in het rapport zelf ontoereikend is geweest.

Het tuchtcollege stelt vast dat in meerdere rapporten essentiële informatie ontbreekt en dat de waarderingsmethodiek onvoldoende inzichtelijk is gemaakt. Het tuchtcollege oordeelt dat de taxateur zijn keuzes en berekeningen begrijpelijk en controleerbaar in het rapport zelf had moeten toelichten. Dat een toelichting achteraf is gegeven, kan dit gebrek niet herstellen. Daarnaast oordeelt het tuchtcollege dat het ontbreken van de plausibiliteitsverklaring in strijd is met de geldende beroepsregels. Daarmee heeft de taxateur de beginselen van zorgvuldigheid en transparantie onvoldoende in acht genomen.

De klacht wordt gegrond verklaard en er wordt een berisping opgelegd, gelet op de aard en ernst van de tekortkomingen.