De klacht betreft een deskundigenrapport over de waardeverandering van de grond van een vakantiepark als gevolg van een voorgenomen bestemmingswijziging van recreatie naar wonen. Klaagster stelt dat het rapport onvolledig is en onvoldoende rekening houdt met factoren die een waardedrukkend effect hebben op de grondwaarde. Volgens haar zijn onder meer de verouderde infrastructuur en nutsvoorzieningen, de kosten en beperkingen die samenhangen met de transformatie naar een woonbestemming, en relevante informatie over veiligheid en ruimtelijke inrichting niet in de waardering betrokken. Daarnaast vindt zij dat de onderbouwing van de gestelde meerwaarde tekortschiet. Tot slot zet zij vraagtekens bij de onafhankelijkheid van het taxatieproces vanwege de betrokkenheid van partijen die werkzaam zijn voor dezelfde organisatie.

De taxateur betwist de klacht en stelt dat alle relevante waardedrukkende en waardeverhogende factoren in het deskundigenrapport zijn meegenomen. Volgens hem zijn de verouderde infrastructuur, nutsvoorzieningen, gemeentelijke voorwaarden, het groenplan en de randzone in de waardering verwerkt. De opdracht zag op de waardeverandering van het gehele park en niet op individuele kavels, waardoor specifieke omstandigheden per kavel niet relevant zijn. Verder stelt hij dat hij onafhankelijk heeft gehandeld, dat van beïnvloeding geen sprake is geweest en dat er geen aanleiding bestaat het rapport te herzien.

Het tuchtcollege benadrukt dat de vastgestelde waarde of het waardeverschil slechts marginaal wordt getoetst. Beoordeeld wordt of de taxateur zorgvuldig, objectief en transparant heeft gehandeld, voldoende onderzoek heeft verricht en zijn keuzes inzichtelijk heeft gemaakt. Het tuchtcollege stelt vast dat de taxateur de door klaagster genoemde factoren in overeenstemming met de opdracht voldoende heeft beschreven en gewaardeerd. Daarbij acht het tuchtcollege van belang dat in het rapport inzichtelijk is gemaakt hoe de genoemde beperkingen in de eindwaardering zijn verwerkt. Ook weegt mee dat de percelen reeds permanent worden bewoond, zodat de bestemmingswijziging volgens het college geen invloed heeft op de intensiteit van het gebruik van aanwezige voorzieningen. De vraag over de onafhankelijkheid van de opdrachtrelaties wordt niet inhoudelijk behandeld, omdat deze als vraag en niet als klacht is aangemerkt.

Het tuchtcollege verklaart de klacht ongegrond. Er wordt geen maatregel opgelegd.