De klacht betreft een taxatie van een verhuurde woning die is opgesteld ten behoeve van het verkrijgen van hypothecaire financiering. Het taxatierapport wordt ter validatie aangeboden aan het NWWI, maar deze wordt afgewezen omdat de onderbouwing van de marktwaarde volgens het NWWI onvoldoende navolgbaar is. De schrijvend taxateur krijgt driemaal de gelegenheid het rapport aan te passen. Uiteindelijk kiest hij ervoor het rapport om te zetten in een te plausibiliseren taxatie. Verweerder treedt vervolgens op als plausibiliserend taxateur en geeft een plausibiliteitsverklaring af.

Naar aanleiding van vragen van de afdeling Veiligheidszaken van de betrokken geldverstrekker, ontvangt het NWWI een melding over het geplausibiliseerde taxatierapport. Het NWWI dient daarop een klacht in tegen verweerder. Volgens het NWWI is de plausibiliteitstoets op meerdere punten onzorgvuldig uitgevoerd.

Verweerder vindt dat hij de plausibiliteitstoets juist heeft uitgevoerd. Er is sprake van onjuiste tenaamstelling en foutieve datering; dat zijn slordigheden zonder kwade trouw. Hij is niet op de hoogte van de eerdere communicatie tussen het NWWI en de schrijvend taxateur.

Het tuchtcollege oordeelt dat het NWWI niet-ontvankelijk is. Verweerder is pas betrokken nadat het rapport niet langer wordt aangeboden ter validatie, maar als geplausibiliseerd rapport. Het NWWI kan daarom niet als belanghebbende of als partij handelend in het algemeen belang worden aangemerkt.