Het Tuchtcollege NRVT stelt vast dat een taxateur een taxatierapport heeft opgesteld dat door het NWWI niet is gevalideerd. Het NWWI oordeelt dat het rapport niet voldoet aan de eisen van zorgvuldigheid en transparantie, omdat de onderbouwing van de marktwaarde in verhuurde staat niet navolgbaar is. De taxateur besluit daarop het rapport uit te brengen, voorzien van een plausibiliteitsverklaring.

De inhoudelijke onderbouwing van de marktwaarde in het uiteindelijke, geplausibiliseerde rapport is vrijwel gelijk aan het concepttaxatierapport dat ter validatie is aangeboden. Er blijkt niet dat de taxateur naar aanleiding van de afwijzing door het NWWI gepoogd heeft om de tekortkomingen te herstellen of de onderbouwing te verbeteren. Het tuchtcollege volgt daarom het oordeel van het NWWI dat de marktwaarde in verhuurde staat op onvoldoende zorgvuldige en transparante wijze tot stand is gekomen. Daarmee handelde de taxateur in strijd met artikel 12 van het Reglement Gedrags- en Beroepsregels (RGB).

Na de afwijzing heeft de taxateur op 23 oktober 2025 een e-mail van het NWWI ontvangen waarin staat dat hij een nieuwe niet-gevalideerde aanvraag kan indienen. Enkele weken later stuurt de taxateur dit bericht door, voorzien van het logo en mailadres van het NWWI en de naam van een NWWI-medewerker, maar met een aangepaste tekst. In deze vervalste versie wordt de indruk gewekt dat taxaties van verhuurde woningen in het geheel niet meer worden gevalideerd. Het tuchtcollege stelt vast dat taxateur deze mail opzettelijk vervalst om deze als echt te gebruiken en om een afgewezen taxatierapport alsnog inzetbaar te maken voor financiering.

Deze handelwijze kwalificeert het tuchtcollege als misleidend en gericht op eigen bevoordeling. Daarmee handelde taxateur flagrant in strijd met artikel 8 (professioneel gedrag) en artikel 10 (integriteit) van het RGB.

Gezien de ernst en bewustheid van het handelen, het gebrek aan zelfreflectie en de vrees voor herhaling, acht het tuchtcollege een zware maatregel passend. Het college legt een schorsing op van vier maanden, waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, en veroordeelt de taxateur tot betaling van een boete van € 2.000.