Een taxateur stelt een taxatierapport op voor de kopers van de woning van klager. De bank wijst op basis van dat rapport de financiering af, waardoor de koop niet doorgaat. Klager zegt hierdoor schade te hebben geleden.

Klager voert als klachtonderdeel aan dat de taxateur verklaarde de taxatie zelf te hebben uitgevoerd, maar dat de feitelijke opname werd gedaan door een ander. Klager voert tevens aan dat het rapport meerdere onjuistheden en omissies bevat, waaronder het niet vermelden van de bijzondere opstalvoorwaarden, een grote renovatie (2005–2006) van € 300.000, het feit dat een energielabel niet verplicht is bij een rijksmonument en dat de verduurzamingsadviezen niet aansluiten op de situatie. Klager stelt financiële schade te hebben geleden door het mislukken van de verkoop.

De taxateur heeft hiertegen het volgende ingebracht. Klager zou geen belanghebbende zijn omdat hij niet de opdrachtgever is, het rapport zou onrechtmatig in bezit van klager zijn gekomen, de opname gebeurde door een andere taxateur vanwege persoonlijke omstandigheden. De taxateur stelt uiteindelijk alles zelf te hebben uitgewerkt en de omissies in het rapport zouden niet waardebepalend zijn.

Het tuchtcollege oordeelt dat klager belanghebbende is omdat de taxatie direct invloed had op het al dan niet doorgaan van de koop en dus op zijn financiële situatie. Verder oordeelt het tuchtcollege dat de taxateur in strijd heeft gehandeld met het bepaalde in artikel 4 van de Praktijkhandreiking Wonen, namelijk dat de Register-Taxateur de inspectie zelf uitvoert. Dat de taxateur door persoonlijke omstandigheden de inspectie niet zelf kon uitvoeren, levert niet een situatie op die een beroep op de uitzonderingsregel van artikel 4 (inhoudend dat een beperktere inspectie kan plaatsvinden) rechtvaardigt. Ook niet als de opdrachtgever hiermee heeft ingestemd.

Verder constateert het tuchtcollege dat het rapport meerdere tekortkomingen bevat: de opstalvoorwaarden hadden vermeld moeten worden, de grote en ingrijpende renovatie had opgenomen moeten worden, ook het vermelden dat een energielabel niet vereist is bij een rijksmonument hoort in het rapport en de adviezen met betrekking tot verduurzaming waren onvoldoende afgestemd op de feiten. Los van elkaar zijn dit mogelijk kleine fouten, maar in combinatie maken ze het rapport onvoldoende zorgvuldig en onvoldoende transparant.

Het tuchtcollege verklaart de klacht gegrond en legt de maatregel op van berisping. Het tuchtcollege is echter niet bevoegd te oordelen over schadevergoeding.