Zorgvastgoed is een vak apart. Het vraagt kennis van gebouwen, gebruikers, exploitatie én de maatschappelijke context waarin deze objecten functioneren. Denk aan ziekenhuizen, verpleeghuizen of GGZ-instellingen, waar de inrichting van een gebouw direct invloed heeft op het welzijn van bewoners en de efficiëntie van zorgverleners. Tegelijkertijd is zorgvastgoed complex. Veel panden zijn exploitatiegebonden, verouderd en staan onder druk van demografische veranderingen en beperkte budgetten. Voor Rob Huijsmans en Kees Trimp is dit een vakgebied dat verder gaat dan alleen werk. Het is een gedeelde passie die hen samenbrengt in het meester-gezeltraject.

Van zorgpraktijk naar waarderingsvak

Rob Huijsmans werkt al 25 jaar in zorgvastgoed, van Ziekenhuis Zonnestraal tot GGZ-instellingen en ouderenzorg, waar hij als manager Vastgoed veel praktijkervaring heeft opgedaan. Zijn fascinatie voor gebouwen en de mensen die er wonen en werken begon al op zijn vijftiende, toen hij als afwashulp en later voedingsassistent in ziekenhuizen aan de slag ging. “Ik was onder de indruk van Ziekenhuis Zonnestraal, een bekend voorbeeld van het Nieuwe Bouwen, en later van het hoofdgebouw van Ziekenhuis Hilversum. De architectuur, de patiënten, de medewerkers, het trok me meteen,” vertelt Rob. Die ervaringen vormden de basis voor zijn oog voor het functionele én menselijke aspect van zorgvastgoed.

Een kort geding deed Rob beseffen hoe cruciaal een goede taxatie is. Dat, gecombineerd met de wens om iets nieuws te leren en zijn ervaring in zorgvastgoed te benutten, bracht hem naar het taxateursvak. “Ik wilde leren, waarde toevoegen én oog houden voor de maatschappelijke betekenis van zorgvastgoed. Bovendien leek het me leuk om toch een beetje in de voetsporen van mijn moeder, Remedial Teacher (RT), te treden”, voegt hij er lachend aan toe.

Gevormd door de vastgoedpraktijk

Sinds kort volgt Rob het traject tot Register-Taxateur onder begeleiding van zijn meester Kees Trimp. Kees studeert in 1989 af als economisch geograaf met Vastgoedkunde als specialisatie. Als makelaar en BOG-taxateur krijgt hij een kijkje in de keuken bij diverse zorgorganisaties. Daar ontdekt hij de omvang van de zorgsector, maar ook het gebrek aan kennis van zorgvastgoed. “De vraag naar deskundigen was groot”, legt Kees uit. “Een uitgelezen kans om mijzelf verder in deze sector te verdiepen en waarde toe te voegen in maatschappelijk relevante opdrachten.” In 2005 richt Kees ABZV op, als makelaar in zorgvastgoed. In 2016 volgt Taxatie Instituut Zorgvastgoed, waarbinnen inmiddels 15 mensen elke dag zorgvastgoed taxeren.

Aanvankelijk is Kees terughoudend om meester te worden van Rob. “In veel opzichten heeft Rob meer ervaring en kennis van zorgvastgoed dan ik. Ik zag hem dan ook eerder als een goede adviseur dan een taxateur, wat toch een heel andere discipline is.” Toch wist Rob hem te overtuigen. “In veel opzichten kent Rob de exploitatie en het reilen en zeilen van zorginstellingen beter dan ik. Dat maakte hem voor mij niet alleen een leerling, maar ook een waardevolle collega van wie ik zelf kan leren.”

Het meester-gezeltraject: leren van en met elkaar

De eerste maanden is Rob vooral druk met het behalen van het diploma Vastgoeddeskundige. “We hebben afgesproken dat hij drie dagen in de week meewerkt aan (kleinere) adviesopdrachten, om op deze manier wat ervaring op te doen”, vertelt Kees. “Maar inmiddels hebben we ook een aantal taxatie-opdrachten lopen die we samen oppakken”, vult Rob aan. “De combinatie van praktijk en opleiding houdt me scherp. Het mooiste is dat ik mijn ervaring kan inzetten en tegelijkertijd nieuwe kennis opdoe.”

Het meester-gezeltraject is niet alleen een leerweg voor Rob; ook Kees en zijn team profiteren van zijn kennis. Kees: “Rob helpt ons de zorgexploitatie en de courantheid van zorgvastgoed beter te beoordelen. Ook kijkt hij kritisch mee naar onze offertes, rapporten en interne processen. Het is een win-win: we leren van elkaar en verbeteren samen de kwaliteit van ons werk.”

De kracht van praktijkervaring

Beiden benadrukken hoe waardevol praktijkervaring is voor het taxeren van zorgvastgoed. “Taxateurs blijven altijd op afstand en zullen nooit de bedrijfsvoering van een opdrachtgever volledig kunnen doorgronden. Natuurlijk doen we als taxateur ook veel kennis op, maar iemand zoals Rob, die van binnenuit weet hoe zorginstellingen werken, brengt een enorme meerwaarde”, vertelt Kees. Juist die ervaring vormt ook de basis voor hoe Rob zijn rol als taxateur ziet. Hij wil die praktijkkennis niet loslaten, maar er juist betekenis aan geven in zijn werk: “Ik wil een GZV-taxateur zijn die oog heeft voor de mens: als patiënt of bewoner, als zorgmedewerker, ontwikkelaar of belegger.”

Gedreven in zorgvastgoed

Voor professionals die een carrièreswitch overwegen, hebben beide heren een duidelijke boodschap: “Je bent nooit te oud om te leren. Zorg dat je werkplezier hebt en durf nieuwe stappen te zetten. En wie geïnteresseerd is in zorgvastgoed: bel ons en loop een dag mee!”

Zorgvastgoed laat zich niet vangen in een standaard vastgoeddefinitie; het vraagt om vakmanschap, betrokkenheid en oog voor de mens achter het gebouw. Voor Rob en Kees is het bovenal een gedeelde gedrevenheid die verder reikt dan het werk alleen en die blijft groeien in de praktijk van elke dag.